Nelspruit – Swaziland – Pongola

Gisterenmorgen vertrokken we vanuit Nelspruit naar onze volgende bestemming namelijk Shayamoya Game Lodge in Pongola.

We kozen ervoor om door eSwatini ( klinkt mooier dan Swaziland) te rijden.  Het land grenst aan Mozambique  in het oosten en voor de rest aan Zuid Afrika en is qua grootte te vergelijken met België.  Na Mozambique bezocht te hebben was het binnenkomen in Swaziland veel relaxeter en makkelijker .  Allen hadden we een extra vergunning nodig van  Hertz om met de wagen door het land te mogen rijden.  Die hadden we van tevoren geregeld, dus geen probleem.

Swaziland heeft qua bezienswaardigheden weinig te bieden.  Er is zo goed als geen toeristische infrastructuur.  Het is echter een land waar het voor de bewoners niet slecht wonen is.  Het land is armer dan ZA maar hun koning zorgt echt voor de mensen en de mensen zijn er fier op.  Een van dees dagen is zijne Koninklijke Hoogheid jarig en overal langs de weg stonden plakkaten met gelukwensen.  De koning maakt er ook persoonlijk een erezaak van dat malaria zal uitgeroeid worden in zijn land.

We hebben het land van noordwest tot zuidoost doorkruist, echt veel is er niet te zien, maar Shayamoya lodge waar we momenteel verblijven ligt vlak tegen de grens, dus waarom niet een landje extra bezoeken….

De lodge waar we verblijven ligt midden in de natuur op zeker nog een kwartier rijden van de grote weg.  We logeren in een moderne ronde ‘hut’ met we alle moderne faciliteiten, het enige wat we niet hebben is internet tot hier (daarvoor moeten we naar de centrale ruimte) en een binnendouche.  Maar we hebben een supergrote buitendouche en da’s zeker zo leuk.

Vanmorgen om 8 uur zijn we met Lucky onze gids vertrokken voor een game drive door Pongola Game Reserve.  We hadden al gelijk geluk want we waren nog maar net in het Reserve aangekomen of er stonden al giraffes midden op de weg. Hier was ik wel blij om want die hadden we deze keer niet gezien in Kruger.  Ja hoe vat je zo’n gamedrive samen? Het is kijken en genieten!

We zagen naast de giraffes nog allerlei soorten antilopes, impala’s, nyala’s, gnoe’s, neushoorns, nijlpaarden, wrattenzwijnen, aapjes, zebra’s en verschillende vogelsoorten.  Doordat we met een echte gids reden, konden we ook off-route gaan, om zo dichter bij de dieren te geraken. 

In de namiddag hebben we dan nog een sunset cruise gemaakt om zo dichter bij de waterdieren zoals krokodil en nijlpaard te komen en bij de dieren die komen drinken aan de rand van het water.

Krokodillen schoten vlak voor onze boot het water in en we hoorden de nijlpaarden blazen en brullen, maar je moet afstand van hun houden, het zijn gevaarlijke dieren.  Ze doden een mens maar eten hem niet op want het zijn planteneters….

Het is hier intussen ook redelijk fris geworden, kan geen temperatuur inschatten maar vanavond konden we goed een extra trui gebruiken maar ja ’t is hier nu ook winter….Overdag hebben we hier temperaturen rond 23° en soms veel meer.  Temperatuur kan evenwel enorm variëren in de loop van de dag.

Maputo

  Vanmorgen werden we om 6 uur afgehaald aan onze guesthouse voor een daguitstap naar Maputo, de hoofdstad van Mozambique.

Deze stad ligt op 197 km van Nelspruit en het leek ons een leuk idee om op deze manier eens kennis te maken met Mozambique.

Dit was een bezoek aan toch wel een ‘zwarter’ Afrika dan Zuid Afrika is.

We hadden een super gids en voor we aan de grens aankwamen had hij ons al van alles verteld over leven, cultuur en geschiedenis van Mozambique.

Hij had ons al zo geprikkeld dat onze zintuigen op scherp stonden bij het aankomen aan de grenspost.  Eerst uit Zuid-Afrika gaan, dus auto parkeren, uitstappen, grenspost binnengaan, paspoortcontrole, instappen een stuk verder rijden door niemandsland, opnieuw parkeren aan de Mozambiquaanse kant, uitstappen, grenspost binnengaan, wachten…..

Hier moesten we een visum kopen en werd er een biometrische pasfoto van ons genomen, na een tijdje wachten was alles klaar en konden we weer verder rijden.   De grenspost is buiten de super technologische pasfoto installatie ‘back into time’.  Hier is volgens ons de laatste 50 jaar niets aan de inrichting veranderd.

De grensposten kunnen aan beide zijden ook nog echt gesloten worden met zware hekken en prikkeldraad.

Vooral rond de Mozambique grens was er veel leven. Er staan wel honderden kraampjes opgesteld die allerlei dingen verkopen, maar ’t is allemaal nogal pover en niet al te proper, maar wel zoals je het in Afrika verwacht. 

We rijden nu verder richting Maputo, het landschap  is verlaten, struiken zover je kijken kan, maar geen leven.  Volgens onze gids was dit gebied de plaats waar zich in het verleden wel wat oorlogen hebben afgespeeld en liggen er nog landmijnen.  De staat Mozambique zou deze regio kunnen opwaarderen en er landbouwgrond van maken, maar er gebeurt niets mee.  Het land is en blijft hierdoor arm en moet alles wat het nodig heeft importeren uit vooral Zuid Afrika.

Corruptie is blijkbaar het hoofdthema in dit land en er worden liever miljarden uitgegeven aan een supermoderne nutteloze hangbrug dan aan een gepland beleid te voeren met dingen die goed zijn om onder andere de armoede in te dijken.  Leven in Mozambique is hierdoor stukken duurder dan in het naburige Zuid Afrika ondanks het feit dat het grootste deel van de bevolking arm is.

We naderen Matola een stadje 20 km ten zuiden van Maputo. Hoe dichter bij de stad  hoe meer stalletjes en marktjes we zien.  Iedereen verkoopt er iets en iedereen probeert op deze manier het hoofd boven water te houden.  Je vraagt je af wie koopt hier nog iets van wie???

Intussen heeft onze gids ons ook verteld hoe Mozambique en Zuid Afrika samen betrokken waren bij de strijd van het ANC (remember Nelson Mandela en co).  Matola was een heel belangrijke plaats in deze strijd en hier is er een Museum en peace-park  om de gebeurtenissen te herdenken.  Het museum werd zelfs met Europees geld gebouwd.

Onze gids zelf was persoonlijk betrokken bij de rellen in Soweto in 1976 en vluchtte daarna naar Mozambique, zoals zovele anderen destijds deden.  Hij woonde en werkte daarna in Maputo als leraar Engels op één van de belangrijkste middelbare scholen van de stad.

Na ons bezoek aan Matola reden we verder naar Maputo centrum.  Deze stad wordt beschreven als de mooiste stad van Afrika.  In zeker opzicht klopt dit, er is de Indische Oceaan met een heel mooi strand – Mozambique heeft een kustlijn van 2500 km - langs het strand liggen onder andere vele ambassades, maar alvorens we daar aankomen rijden we alweer langs straten vol kraampjes, handelaar allerhande, en vooral veel vuil….De algemene kleur hier is vaal grijs, zwart…

We lunchen in een moderne maar toch wel typische Mozambiquaanse brasserie-achtige zaak. 

Daarna rijden we naar het echte hart van de stad.  Op de planning staat een bezoek aan het Natuurhistorische museum.  Hier zien we een collectie van opgezette dieren die er in Mozambique leven.  Deze dieren zijn echter al zo oud dat ze lelijk geworden zijn en ’t was ook een beetje verloren tijd na ons bezoek aan Kruger gisteren waar we ze allemaal in levende lijve zagen…

Van hieruit wandelden we naar de school waar onze gids lesgaf.  Het is de

Escola Secundaria Graça Machel.  Graça Machel was de tweede vrouw van Nelson Mandela.  Voor zij met Mandela trouwde was zij de vrouw van de President van Mozambique Samora Machel.

Als afsluiter  maakten we nog een stadstourtje door het centrum van de stad en kwamen zo langs onder andere het stationsgebouw dat wel heel beroemd is en langs de kathedraal.

Tijd om terug naar Nelspruit te rijden.  Zelfde procedure als bij het komen maar omgekeerd : Mozambique buiten, Zuid Afrika binnen en dan nog 2 uur rijden tot Nelspruit.

Het was een drukke, vermoeiende maar zeker leerrijke dag, blij dat we deze uitstap gemaakt hebben.

Krugerpark

Voor dag en dauw opgestaan en om 6 uur vanmorgen stonden we al aan de poort van Kruger.

Op weg er naartoe zagen we het land ontwaken.  Er was al veel volk op weg en de bussen zaten al goed vol met werkvolk.  Het leven start hier vroeger omdat het hier ook altijd vroeg donker is.  Eens het spitsuur van 5 uur ’s avonds voorbij, is er ook niet veel meer te beleven buiten. 

Voor je Krugerpark binnen mag wordt de wagen volledig onderzocht op verboden goederen en vooral op wapens.  Als je  uren later het park aan de andere kant weer uitrijdt wordt hij weer eens onderzocht om te zien of je niets meegenomen hebt. 

De eerste dieren die we zagen vandaag waren enkele maraboes die hoog in kale bomen zaten.  Op het eerste zicht zagen we niet dat het vogels waren, het leken gewoon kale stokken in kale bomen.  Deze vogels zien er heel speciaal uit.

En dan begon onze tocht….Ik ga hier vooral wat foto’s plaatsen van wat we onderweg zagen, want er is van zo’n safari dag niet echt veel te vertellen.  Het is kijken, genieten en fotootjes maken.

Al heel vroeg op onze rit kwamen we een olifant tegen die in zijn eentje langs de weg stond en net achter onze wagen de overstak.

De neushoorn lag toen we hem zagen op een zandplek te rusten, even later is hij opgestaan, heeft ons eens goed bekeken en is stilletjes weggewandeld.

Waterbuck, bushbuck, Kudu, impala’s …..allerhande zagen we in veeltallen.  Wrattenzwijnen zagen we ook  maar bij ons vorige bezoek waren er die veel meer.

’s Middags hebben we een welverdiende stop ingelast in Skukuza, de belangrijkste en grootste stopplaats in Kruger.  Tijd voor een hapje en een drankje aan de oever van de Sabie Rivier.

Tegen het einde van de dag reden we nog naar Panic Lake, dat is een meer waar heel veel nijlpaarden zitten.  Je kan er vanop zo’n soort kijkhut vanop afstand naar de nijlpaarden kijken.  Dit was prachtig.  De nijlpaarden zijn nog altijd op afstand, maar je ziet hoe ze zich amuseren in het water, ze proesten en zuchten en brullen tegen elkaar.  Ze duiken onder en verschijnen dan ergens anders weer.  Heerlijk!
 Op de foto zie je wel alleen de oogjes boven water uitkomen.

Op weg daar naartoe kwamen we nog 2 olifanten tegen.  Moeke en kind.  Oppassen dus!  Moeke heb ik goed kunnen fotograferen.  Je ziet ook goed hoe dicht ze op dat moment bij de wagen staat.

Prachtige dag gehad en we waren net voor het donker terug in onze guesthouse.