Johannesburg en Soweto

Onze laatste dag zit erop.  We zijn net terug van een dagtrip Johannesburg en Soweto. 

Vanmorgen werden we om 9 uur afgehaald aan ons hotel door onze gids.  Hij vertelde ons over de geschiedenis van Zuid Afrika, over het ontstaan van Johannesburg over Soweto over Apartheid….Het was een enorm leerrijke en interessante dag.

Eerst reden we naar het hart van Johannesburg, een buurt waar we alleen nooit zouden geraken wegens te gevaarlijk en dan is  het nu al veel minder gevaarlijk dan pakweg 10 jaar geleden.  In het centrum staan bijna alle gebouwen leeg.  Alle zaken zijn er weggetrokken omdat het er zo gevaarlijk was.  Nu is er een opwaardering van de buurt bezig door er verschillende kunstprojecten te organiseren.  Er komen stilaan nieuwe zaakjes, restaurantjes en kunstgalerijen, maar de weg is nog lang vooraleer dit weer een leefbare stad wordt.

Tweeënveertig procent van de bevolking van Johannesburg is werkloos en er is hier geen enkele vorm van sociale voorzieningen.  Het logische gevolg is dus criminaliteit…. Mensen kunnen zich eten noch woonst permitteren, dus ze nemen wat ze kunnen ook qua onderdak.  Midden in de voormalige ‘blanke’ stadswijk Braamfontein staat een groot torengebouw, dit wordt momenteel gekraakt door 120.000 (echt waar!) krakers.

We zagen de plaats waar de scheiding tussen zwart en blank Johannesburg was en we reden over de Nelson Mandela brug die de vereniging van Zuid Afrika symboliseert.

Daarna ging het verder naar het Apartheidsmuseum.  Een enorm groot museum met alle uitleg over de geschiedenis en over de Apartheid. 

Ik ging binnen als blanke en Guido als niet-blanke, direct werd dan ook duidelijk hoe verschillend je behandeld werd in dit systeem.

Ondanks het feit dat we zelf toentertijd veel over deze periode meekregen via het nieuws is het toch een akelig en soms adembenemend gevoel dat je krijgt als je ziet en hoort hoe het er toen aan toe ging…Vooral wetende dat Apartheid pas ontstond in 1948 vlak na de tweede wereldoorlog, toen het elders ter wereld vooral ging over vrede en eenheid en dat het pas eindigde in 1991.

Hierna reden we verder naar Soweto (= South Western Township) zelf.

Soweto bestaat uit 40 wijken en uit 3 klasse-niveaus : zeer laag, lager en laag, dit laatste niveau wordt ook wel het Beverly Hills van Soweto genoemd (sarcastisch….)

Eerst bezochten we het zeer lage niveau waar we door een plaatselijke gids rondgeleid werden.  We zagen een schooltje/opvang voor kinderen tussen 1 en 5 jaar oud.  Hier kwamen kindjes naartoe van tienermoeders die dan tijdens de opvang toch nog de kans krijgen om terug naar ’t school te gaan.  De huisjes zijn gemaakt van golfplaten en het is er dus in de zomer bloedheet in…Er zijn geen wegen enkel wat aarden paadjes, er is geen waterleiding enkel een centrale put waar iedereen water haalt en er is eigenlijk geen elektriciteit, ware het niet dat die illegaal afgetapt wordt van een nabij staande  hoogspanningspilaar (vorig jaar 5 doden gevallen omdat het aftappen niet vlekkeloos liep….)

We zijn op bezoek geweest bij 3 dames die samen een blikken hutje deelden, oppervlakte ruwweg 9 m²  voor keuken, leefruimte en slaapkamer, toiletten zijn centraal gelegen ergens in de wijk en badkamer is een teiltje…

Eyeopener!  Je ziet het soms wel op TV, maar in ’t echt is het toch heel indrukwekkend…

Verder ging het naar de beroemdste straat ter wereld en dat is Vilakazi Street.  Waarom de beroemdste straat ter wereld?  Hier woonden 2 Nobelprijswinnaars in dezelfde straat op zo’n 150 meter van elkaar : Nelson Mandela en Desmond Tutu.  Beiden kregen ze de Nobelprijs van de Vrede in verschillende jaren.  Tutu is nu 88 jaar en woont er nog steeds, zijn huis konden we niet bezoeken, maar het huis van Nelson Mandela wel.  Hij woonde hier 15 jaar voor hij gevangen genomen werd en nog 11 dagen na zijn vrijlating.

Onze laatste stop was het vredesplein van Soweto.  De plaats waar de protesten van de studenten in 1976 uitmondden in een bloedbad.

De reden van de studentenprotesten was dat de lessen plots alleen nog in het Afrikaans mochten gegeven worden en niemand verstond deze taal van de blanken.  De leeftijd van deze studenten varieerde van 6 tot 18 jaar.  Op een gegeven moment vond de politie dat ze de kinderen niet meer onder controle konden houden en zijn ze beginnen schieten.  Resultaat : meer dan 600 doden en meer dan 1000 gewonden. De plaats waar dit gebeurde is nu een gedenkplein met vredesmonument.

Tussendoor zijn we nog gaan lunchen.  We aten van een typisch Afrikaans buffet met oa pap, pollenta, spinazie op speciale wijze, bonen, verschillende vleessoorten (maar die heb ik efkes niet geproefd…) en verschillende salades zoals oa Chakalaka.

Nu zijn we nog even terug in het hotel, om 7 uur vanavond dineren we hier nog en rond 8 uur worden we naar de luchthaven gebracht.  Onze vlucht gaat om kwart na 11 vanavond.

Einde

Nelspruit – Swaziland – Pongola

Gisterenmorgen vertrokken we vanuit Nelspruit naar onze volgende bestemming namelijk Shayamoya Game Lodge in Pongola.

We kozen ervoor om door eSwatini ( klinkt mooier dan Swaziland) te rijden.  Het land grenst aan Mozambique  in het oosten en voor de rest aan Zuid Afrika en is qua grootte te vergelijken met België.  Na Mozambique bezocht te hebben was het binnenkomen in Swaziland veel relaxeter en makkelijker .  Allen hadden we een extra vergunning nodig van  Hertz om met de wagen door het land te mogen rijden.  Die hadden we van tevoren geregeld, dus geen probleem.

Swaziland heeft qua bezienswaardigheden weinig te bieden.  Er is zo goed als geen toeristische infrastructuur.  Het is echter een land waar het voor de bewoners niet slecht wonen is.  Het land is armer dan ZA maar hun koning zorgt echt voor de mensen en de mensen zijn er fier op.  Een van dees dagen is zijne Koninklijke Hoogheid jarig en overal langs de weg stonden plakkaten met gelukwensen.  De koning maakt er ook persoonlijk een erezaak van dat malaria zal uitgeroeid worden in zijn land.

We hebben het land van noordwest tot zuidoost doorkruist, echt veel is er niet te zien, maar Shayamoya lodge waar we momenteel verblijven ligt vlak tegen de grens, dus waarom niet een landje extra bezoeken….

De lodge waar we verblijven ligt midden in de natuur op zeker nog een kwartier rijden van de grote weg.  We logeren in een moderne ronde ‘hut’ met we alle moderne faciliteiten, het enige wat we niet hebben is internet tot hier (daarvoor moeten we naar de centrale ruimte) en een binnendouche.  Maar we hebben een supergrote buitendouche en da’s zeker zo leuk.

Vanmorgen om 8 uur zijn we met Lucky onze gids vertrokken voor een game drive door Pongola Game Reserve.  We hadden al gelijk geluk want we waren nog maar net in het Reserve aangekomen of er stonden al giraffes midden op de weg. Hier was ik wel blij om want die hadden we deze keer niet gezien in Kruger.  Ja hoe vat je zo’n gamedrive samen? Het is kijken en genieten!

We zagen naast de giraffes nog allerlei soorten antilopes, impala’s, nyala’s, gnoe’s, neushoorns, nijlpaarden, wrattenzwijnen, aapjes, zebra’s en verschillende vogelsoorten.  Doordat we met een echte gids reden, konden we ook off-route gaan, om zo dichter bij de dieren te geraken. 

In de namiddag hebben we dan nog een sunset cruise gemaakt om zo dichter bij de waterdieren zoals krokodil en nijlpaard te komen en bij de dieren die komen drinken aan de rand van het water.

Krokodillen schoten vlak voor onze boot het water in en we hoorden de nijlpaarden blazen en brullen, maar je moet afstand van hun houden, het zijn gevaarlijke dieren.  Ze doden een mens maar eten hem niet op want het zijn planteneters….

Het is hier intussen ook redelijk fris geworden, kan geen temperatuur inschatten maar vanavond konden we goed een extra trui gebruiken maar ja ’t is hier nu ook winter….Overdag hebben we hier temperaturen rond 23° en soms veel meer.  Temperatuur kan evenwel enorm variëren in de loop van de dag.